Msze Święte każdego dnia
07:00
18:00Msze Święte w niedziele:
08:00
10:00 Msza dla młodzieży
11:30 Msza dla dzieci
13:00 Suma z oprawą Chóru Parafialnego
18:00
19:30 Msza dla młodzieży pracującej i studiującej w pierwszą
niedzielę miesiąca
Dodatkowe
17:00 Pierwsze piątki miesiąca dla dzieci, Droga Krzyżowa dla
dzieci, Różaniec każdego dnia w maju
19:30 Pierwsze piątki miesiąca dla młodzieży, Droga Krzyżowa dla
młodzieży w okresie Wielkiego Postu
21:00 Pierwsza sobota miesiąca, Apel Jasnogórski
17:00 Gorzkie Żale w każdą niedzielę Wielkiego Postu
07:00 Msze Roratnie w okresie Adwentu
Kancelaria Parafialna
czynna:
środy i piątki w godzinach
16:00 do 17:30
sobota 08:30 do 09:30
Sakrament Chrztu Świętego
udzielany jest w każdą III niedzielę miesiąca o godzinie 13:00
Nasza Parafia
Za czasów niemieckich ludność żyjąca tutaj była w większości wyznania
Ewangelickiego. Ewangelicy mieli swój kościół podlegający pod Stargard.
Gmina Katolicka miała tutaj tylko dom modlitwy (kaplicę) i podlegała pod
Szczecin. Budynek kościoła Ewangelickiego w Wielgowie przy ulicy
Sikorskiego (następnie Miczurina, a obecnie Ks, Kan. Mieczysława
Bryczkowskiego) uległ zniszczeniu wskutek działań wojennych. Z tego
kościoła pochodzą dzwony (1777 i 1796 rok), dzisiaj znajdujące się na
obecnej wieży kościelnej. 14 kwietnia 1946 roku przyjechali na te ziemie
repatrianci z wioski Zubrza pod Lwowem razem ze swym proboszczem, Ks. Kan.
Mieczysławem Bryczkowskim. Przywieźli ze sobą sprzęt liturgiczny,
chorągwie, figury i paramenty kościelne. Po przybyciu zaczęto organizować
parafię. Kaplica katolicka była mała, mieściła tylko około 100 osób. Na
potrzeby nowego kościoła został adaptowany duży budynek przy ulicy
Obrońców Stalingradu (następnie Wincentego Witosa, a obecnie Bałtycka).
Zostały w nim usunięte wewnętrzne ściany i zamurowane dolne okna. W ten
sposób powstał kościół, mogący pomieścić około 600 osób, o wymiarach 19m x
10 m i wysokości 5.5 metrów. Uroczystego poświęcenia nowego kościoła
dokonano w dniu wspomnienia Św. Michała Archanioła, 29 września 1946 roku.
Wybór daty nie był przypadkowy. Patronem Parafii w Zubrzy był wszakże Św.
Michał Archanioł. Wkrótce otrzymano od Starostwa budynek mieszkalny
naprzeciw kościoła z przeznaczeniem na plebanię.
14 lutego 1947 roku zmarł Ks. Kan. Mieczysław Bryczkowski. Został
pochowany na tutejszym cmentarzu. Warto napisać parę słów o nim. Mało kto
już dzisiaj pamięta, że to właśnie Ks. Bryczkowski przyczynił się w dużym
stopniu do tego, że Wielgowo jest dzisiaj Wielgowem. Po przyjeździe
repatrianci mieli dość sceptyczne nastawienie do tych terenów. Prawie
wszyscy uważali, że niedługo wrócą do ojczystych stron. Wielu nie
rozpakowywało nawet swoich bagaży. Ks. Bryczkowski zdołał jednak przekonać
wszystkich, że tutaj będzie ich nowy dom. Był także głównym organizatorem
adaptacji budynku na nowy kościół. Z wykształcenia był historykiem sztuki.
Był też zdolnym artystą, o czy może świadczyć chociażby Jego autoportret z
1902 roku znajdujący się na plebani. Był ceniony zarówno przez parafian,
jak i przez swoich przełożonych. Dzisiaj jego imię nosi jedna z ulic
Wielgowa. Pamięć o nim ciągle jest żywa, szczególnie wśród starszych
parafian, czego dowodem są liczne modlitwy, intencje mszalne oraz troska o
jego grób.
Po jego śmierci parafią opiekowali się przez 10 miesięcy ks, dr
Świetlicki i ks. Cwenka z Towarzystwa Chrystusowego z Dąbia. 4 grudnia
1947 roku do Wielgowa przybył ks. Paweł Krasek, który objął obowiązki
administratora. Od tego dnia parafią administrują Salezjanie. Ks. Pawła
Kraska zastąpił na tym stanowisku 1 listopada 1949 roku ks. Marian
Janowski, który pełnił tę funkcję do 1950 roku. Kolejnym administratorem
był ks. Maciej Kampa. Za jego administracji parafia została erygowana
zarządzeniem Kurii Gorzowskiej z dnia 1 czerwca 1951 roku i od tamtej pory
mianowano już nie zarządców, ale proboszczów. Byli to ks. Konrad Pyrek
1953-1958, ks. Marian Dokudowiec 1958-1966, ks. Jan Kłoczko 1966-1974, ks.
Franciszek Warniewski 1974-1977, ks. Stanisław Trus 1977-1985, ks.
Kazimierz Napierała 1985-2001, ks. Jerzy Czaja 2001-2008, a obecnie od
roku 2008 jest to ks. Andrzej Marchewka.
Na
terenie Parafii, oprócz kościoła, znajdują się dwie kaplice. Pierwsza
zlokalizowana jest w oddalonym o około 5km osiedlu Niedźwiedź. Została
zbudowana w latach 20-tych XX wieku. Kaplica ta została przyłączona i
poświęcona 23 kwietnia 1954 roku i od tamtej pory nosi wezwanie Matki
Boskiej Częstochowskiej. W 1992 roku kaplica została wyremontowana
wewnątrz i odnowiono zewnętrzną elewację. Druga kaplica znajduje się na
terenie szpitala w Zdunowie. Początkowo była to przystosowana sala
teatralna, a w latach 80-tych ubiegłego wieku na kaplicę zostało
przystosowane na stałe inne pomieszczenie. W 1966 roku pierwszym kapelanem
szpitala w Zdunowie został ks. Jerzy Odyniec.
W październiku 1958 roku Księża Salezjanie przeprowadzili Misje Święte,
poświęcając parafię Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Przed budynkiem
kościoła postawiony został krzyż misyjny. 25 maja 1968 roku zmarł
były proboszcz parafii ks. Marcin Dokudowiec, a jego ciało zostało
pogrzebane na lokalnym cmentarzu. 1 sierpnia 1968 r. do parafii w
Wielgowie przybył ks. Jacek Kochański, który jako katecheta pracuje do
chwili obecnej. Dał się też poznać jako zdolny i ceniony muzyk oraz znakomity chórmistrz.
Parafialny chór Le Reveil, prowadzony przez ks. Jacka jest dzisiaj jedną z
najprężniej działającą grupą przy parafii Wielgowo. Posłuchać go można w
każdą niedzielę na mszy o godzinie 13:00.
W roku 1974 proboszczem parafii został ks. Franciszek Warniewski, który
rozpoczął starania o przebudowę kościoła. Uzyskał pozwolenie na remont
budynku. Prace budowlane przy remoncie kościoła ruszyły w 1975 roku,
Msze Święte odprawiane były w tymczasowym pomieszczeniu wydzielonym z
salek katechetycznych obok kościoła. Ks. Warniewski samodzielnie
rozszerzył zakres prac remontowych. Remont kościoła przekształcił się w
budowę nowego obiektu, co bardzo niespodobało się ówczesnym władzom
wojewódzkim, które doprowadziły do tego, że ks. Franciszek Warniewski
musiał zrezygnować ze stanowiska proboszcza. Prace budowlane kontynuował
następnie ks. Stanisław Truś, który stopniowo uzyskiwał od władz stosowne
pozwolenia. Został mianowany proboszczem naszej parafii 12 grudnia
1977 roku. Ostatecznie budynek kościoła w stanie surowym został oddany do
użytku w marcu 1978 roku. W nowym kościele pierwszą Mszę
Św. odprawił 23 marca 1978 roku ks. bp Jan Gałecki. Prace wykończeniowe
trwały nadal. Latem rozpoczęły się prace przy
budowie wieży kościelnej. W grudniu 1978 roku zmarł kolejny kapłan naszej
parafii, ks. Jan Bejnarowicz. Został pochowany na cmentarzu w Wielgowie. W
1979 roku parafia przeżywała
Nawiedzenie Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. 27 czerwca 1982 r.
Sufragan Szczecińsko-Kamieński ks. bp Jan Gałecki dokonał poświęcenia
nowego kościoła. Nowym proboszczem wielgowskiej
parafii 4 sierpnia 1985 roku został ks. Kazimierz Napierała. Okna kościoła
zostały ozdobione
witrażami, a na ścianach kościoła powstały Stacje Drogi Krzyżowej autorstwa ks. Tadeusza Furdyny. We wrześniu 1986 roku
w parafii odbyły się Misje Święte
prowadzone przez przybyłych specjalnie na te święte dni Księży Salezjanów.
Postawiono też nowy krzyż misyjny w miejsce starego. Rozpoczął się remont
i przebudowa domu
katechetycznego. Zakupiono teren pod budowę domu parafialnego, którego
budowa rozpoczęła się w 1989 roku. W 1992 roku zmarł wieloletni kapelan szpitalny ks. Stefan Pawlaczyk.
27 października 1992 roku został postawiony, za zgodą władz, krzyż na miejscowym cmentarzu. Przeprowadzono także remont kapitalny kaplicy w Niedźwiedziu.
We wrześniu 1994 roku Metropolita Szczecińsko - Kamieński ks. abp
Marian Przykucki dokonał kanonicznej wizytacji parafii. Wizytacja
obejmowała nie tylko sam kościół, ale także szkołę podstawową, szpital i kaplicę w Niedźwiedziu. 9 czerwca 1996 roku Wielgowo
uroczyście obchodziło Złote Gody Kapłańskie ks. Jacka Kochańskiego. 16 czerwca 1996 roku została ufundowana i
postawiona przed budynkiem kościoła tablica ku pamięci 24 niewinnie
zamordowanych w Żubrzy koło Lwowa. W październiku 1999 roku Kościół nasz wzbogacił się o organy
przywiezione z Salezjańskiej Szkoły Organistowskiej w Szczecinie. W lipcu 2001 roku
nowym proboszczem naszej parafii został ks. Jerzy Czaja. We wrześniu 2001
roku nastąpiło poświęcenie nowo zbudowanego domu parafialnego. Budynek
starej plebani stał się Salezjańskim Oratorium, w którym codziennie
miejscowa młodzież może spędzać pożytecznie czas wolny. Działa także
internetowa kafejka. Organizowane są różnego typu zajęcia dla
dzieci i młodzieży, wycieczki i wyjazdy na basen. W czasie wakacji letnich
i ferii zimowych w
Oratorium urządzane są półkolonie.
15 lutego 2001 roku zmarł ks. Gustaw Zając, który przez 9 lat służył jako
wikariusz i kapelan szpitala w Zdunowie. Został pochowany na tutejszym
cmentarzu. W roku 2008 ks. Jerzy Czaja został skierowany do innej parafii,
a obowiązki proboszcza sprawuje ks. Andrzej Marchewka.
Ważną działalnością jest katechizacja dzieci i młodzieży. Była prowadzona
początkowo w szkole podstawowej, a po usunięciu nauki religii ze szkół w
budynku kościoła. W grudniu 1957 roku po wyremontowaniu budynku
gospodarczego oddano do użytku salki przy kościele z przeznaczeniem na
świetlicę i katechizację. W pomieszczeniach tych znalazło się
również miejsce na inne formy działalności. Po powrocie nauki religii do
szkół, w chwili obecnej w szkole podstawowej i gimnazjum katechizują dwaj
kapłani oraz dwie katechetki świeckie.
Przy naszej parafii, pomimo braku zaplecza lokalowego, działają też różne
grupy. Najbardziej prężną jest wspomniany już wyżej chór parafialny
prowadzony przez ks. Jacka Kochańskiego. Służba Liturgiczna Ołtarza, czyli
popularnie ministranci, liczy około 65 osób i opiekuje się nimi ks. Kamil Pozorski. Wspólnota Oazowa, Ruch Światło - Życie założona przez ks.
Kazimierza Napierałę czynnie uczestniczy w życiu parafii i wychowaniu
dzieci i młodzieży. Żywy Różaniec to osiem Róż Kobiecych i jedna Męska. Przy parafii działa też grupa Salezjańskiej Wspólnoty
Ewangelizacyjnej i inne. Więcej poczytasz na podstronie Oratorium. Nasz
patron
Patronem naszej parafii jest Święty Michał Archanioł. Hebrajskie imię
Mika'el znaczy "Któż jak Bóg". Według tradycji chrześcijańskiej i
żydowskiej, kiedy Lucyfer zbuntował się przeciwko Bogu i nakłonił do buntu
część aniołów, Michał miał wystąpić jako pierwszy przeciwko niemu z
okrzykiem: "Któż jak Bóg!".
W religii judaistycznej wymienia się Michała wśród siedmiu aniołów
wyższego rzędu. Również w islamie Michał (Mika'il) jest jednym z
ważniejszych aniołów.
Kult religijny św. Michała istnieje nieprzerwanie od początku
chrześcijaństwa. W Nowym Testamencie Michał pojawia się jako stojący na
czele hufców niebieskich, zwycięsko walczący z szatanem i jego
zwolennikami. We wczesnochrześcijańskim piśmiennictwie (Tertulian,
Orygenes, Hermas, Didymus) uchodzi za Księcia Aniołów, archanioła, któremu
Bóg powierza zadania wymagające szczególnej siły. Wstawia się u Boga za
ludźmi, jest aniołem stróżem ludu chrześcijańskiego, stoi u wezgłowia
umierających, którym następnie towarzyszy w drodze do wieczności. Łączy
się z tym jego patronat nad kaplicami cmentarnymi. Artyści przedstawiają
go z wagą do odmierzania dobrych uczynków. Jest też patronem złotników i
rytowników. Innym atrybutem Archanioła Michała jest ognisty miecz.
W Piśmie świętym jest wymieniany pięć razy. W księdze Daniela jest
nazwany „jednym z przedniejszych' książąt nieba” (Dn 13,21) i obrońcą ludu
izraelskiego (Dn 12,1). Św. Jan Apostoł określa go w Apokalipsie jako
stojącego na czele duchów niebieskich i walczącego z szatanem (Ap 12,7).
Św. Juda Apostoł twierdzi, że właśnie św. Michałowi zostało zlecone, by
strzegł ciała Mojżesza po jego śmierci (Jud w. 9). Wspomina również o św.
Michale św. Paweł Apostoł (1 Tes 4,16). Stary Testament przypomina, że
imię Michała nosili także ludzie (np. Lb 13,14; 1 Krn 5,13; 2 Krn 21,24;
Ezd 8,9 itp.).
W księgach apokryficznych Starego Testamentu postać św. Michała jest o
wiele częściej przypominana, np. w Księdze Henocha, w Apokalipsie Barucha,
w Apokalipsie Mojżesza itd. Św. Michał występuje tam jako osoba pierwsza
po Bogu, jako wykonawca planów Bożych odnośnie ziemi i rodzaju ludzkiego
oraz jako szczególny opiekun Izraela. Św. Michał ma klucze od nieba, jest
księciem aniołów, aniołem sądu i kar Bożych, jest także aniołem Bożego
miłosierdzia.
Ku czci św. Michała wystawiono mnóstwo kościołów. Najsławniejszą budowlą
wzniesioną ku jego czci jest kościół i klasztor na Mont-Saint-Michel.
Kościół Rzymski czcił św. Michała zawsze 29 września. W czasie ostatniej
reformy Kalendarza Rzymskiego, w tym dniu dołączył Kościół także do czci
liturgicznej świętych archaniołów Rafała i Gabriela.
Warto mieć takiego patrona.
W galerii zdjęć możesz zobaczyć stare i nowe
zdjęcia z naszej Parafii
Strona powstała na podstawie materiałów udostępnionych przez naszą
parafię, za co serdecznie dziękuję.
W październiku 2006r odbyła się pielgrzymka z
naszej parafii do Lichenia. Zapraszam do lektury sprawozdania z tego
wyjazdu. |